Fas’ın dağ köylerinde zamanın tadı: Bir tagine etrafında kurulan hayat

Asni kasabasındaki bir pazar yerinde başlayan hikâye, Yüksek Atlas Dağları’nın eteklerinde bir köy mutfağında son buluyor. Bu yolculuk, modern dünyanın giderek unuttuğu bir kavramı yeniden hatırlatıyor: zamanın tadını çıkarmak.

“Orası köyün berberi… ama aynı zamanda dişçi ve sünnetçi,” diyor rehber Hamid Assabir, elindeki makası bileyen bir adamı işaret ederek.

Kalabalık, ilk anda düzensiz gibi görünse de kısa sürede kendine özgü bir ritme sahip olduğu anlaşılıyor. El arabalarıyla taşınan narlar ve bal kabakları, dar sokaklarda ilerleyen scooter’lar, yoğun şekerli naneli çay eşliğinde sohbet eden insanlar… Tüm bu sahne, gündelik hayatın doğal akışını oluşturuyor.

PAZAR: SADECE ALIŞVERİŞ DEĞİL

Asni’deki pazar, yalnızca haftalık ihtiyaçların karşılandığı bir yer değil; aynı zamanda sosyal hayatın merkezi. Safran, kimyon ve kurutulmuş otların kokusu havada kalıcı bir iz bırakırken, insanlar burada hem alışveriş yapıyor hem de bir araya geliyor.

Bölgede yaşayan Amazigh topluluğu ise kimliklerini güçlü biçimde vurguluyor. “Berberi” olarak anılmayı tercih etmeyen topluluk, kendi dillerinde “özgür insan” anlamına gelen “Amazigh” ismini kullanıyor. Yemeklerinden müziklerine kadar her alanda bu kültürel farklılık korunuyor.

DAĞLARA DOĞRU: ZAMAN YAVAŞLIYOR

Pazardan uzaklaşıldıkça manzara değişiyor. Ouirgane Valley boyunca uzanan yol, zeytin ağaçları ve meşe ormanları eşliğinde ilerlerken, uzakta Mount Toubkal beliriyor.

Modern dünyanın sesi giderek azalıyor; yerini doğanın ritmi alıyor.

Yaklaşık 1800 metre yükseklikteki Tikhfist köyü ise bu dönüşümün en somut örneklerinden biri. Köye ulaşan yol 2002’de yapılmış, elektrik ise 2007’de gelmiş. Buna rağmen yaşam, hâlâ geleneklerin izinde sürüyor.

MUTFAKTA BAŞLAYAN HAYAT

Köyde hayatın merkezi mutfak. Günlük yaşamın ritmi burada kuruluyor ve bu ritmin merkezinde tagine yer alıyor.

Keçi eti ve mevsim sebzeleriyle hazırlanan bu yemek, düşük ısıda uzun sürede pişiyor. Yemek hazırlanırken herkes mutfakta toplanıyor; naneli çay demleniyor, ekmek paylaşılıyor ve sohbet doğal bir akışta ilerliyor.

“Bizim Wi-Fi’ımız sohbet,” diyen Hamid, bu yaşam biçimini tek cümleyle özetliyor.

AYNI SOFRADA BULUŞMA

Yemek hazır olduğunda herkes aynı sofranın etrafında toplanıyor. Ritüeller sade ama anlamlı: önce büyükler başlıyor, yemek sağ elle yeniyor ve tabakta önce sebzeye uzanılıyor.

Taginenin kapağı açıldığında yükselen buhar, sabırla hazırlanan yemeğin kokusunu odaya yayıyor. İlk lokmayla birlikte sohbet kısa süreliğine duruyor; çünkü o an, kendi başına yeterli bir deneyime dönüşüyor.

Bu yaşam biçiminde zaman, ölçülen bir kavramdan çok paylaşılan bir deneyim olarak var oluyor. Günün akışı saate göre değil, insanlara ve ihtiyaçlara göre şekilleniyor.

Hamid’in sözleri bu yaklaşımı net biçimde özetliyor:
“Bu köyde kimse saat takmıyor ama kimsenin zamanı eksik değil. Çünkü zaman burada hesaplanan değil, yaşanan bir şey.”

Haber Kaynağı:https://www.odatv.com/gastroda/atlas-daglarinda-bir-tagine-hikayesi-120141197

Düzenleme: 29.03.2026 17:17